خانه / یادداشت / دژ برازجان در مسیر ثبت جهانی

دژ برازجان در مسیر ثبت جهانی

خلیل رازه/ کارشناس میراث فرهنگی و گردشگری

در جهان امروزی که تکنولوژی بر تمام ابعاد زندگی انسان ها احاطه شده و آن را کاملا مصنوعی کرده مردم را به ورطه فراموشی و دوری از میراث کهن خود وا داشته به نحوی که زندگی بدون تکنولوژی تقریبا سخت و گاها دچار مشکل و یا متوقف می شود. و این در حالی است که در صده های نه چندان دور اجداد و نیاکان ما بدون این پیشرفت صنعتی فعلی به حیات خود ادامه داده و نه تنها در تامین احتیاجات زندگی ،تعلیم و تربیت نسل ها کمبود و کوتاهی نشده بلکه تمام تلاش خود را برای یک زندگی مسالمت آمیز و همراه با پیشرفت و دست یابی به علوم و رفع موانع می نموده اند.

انسان امروزی که به موجب دست یابی به علوم جدید و در اختیار گرفتن پیشرفته ترین تکنولوژی خود را به درجه ای از رفاه و تامین اجتماعی که در برخی از کشور ها در حد بالاترین آن هست رسانیده است اما در این پیشرفت احساس کم هویتی و یا گاها بی هویتی به آنان دست می دهد و این مشکل تنها با حفظ مواریث فرهنگی و نگه داشت آن به هر نحوی قابل جبران است.

حفاظت و حراست از میراث فرهنگی در جامعه نخست وظیفه شرعی ( مکرر در مصحف شریف از نگه داری و بازدید از آثار بجای مانده مردمان گذشته ذکر شده است) و دوم اینکه وظیفه مدنی هر نفر هست. ازینرو دلایل نگه داشت ،مرمت و معرفی میراث فرهنگی بر همه اهل اندیشه مبرهن است و شاید کمتر کسی هست که در این امر مهم شک و تردیدی داشته باشد. و می توان یکی از دلیل مهم این مقوله اقتصاد و تاثیر آن در زندگی بشر امروزی است که پدیده گردشگری و سیر و سیاحت در اماکن تاریخی و فرهنگی علاوه بر تاثیر بر روح و روان و حتی جسم نقش موثر در تامین معاش جامعه بصورت مستقیم دارد.

اکنون که کاروانسرا های ایران به عنوان آثار تاریخی و فرهنگی کاندیدای ثبت در فهرست میراث جهانی شده اند ، روند تشکیل پرونده کاروانسرای مشیرالملک برازجان نیز از مجموع کاروانسرا های کشور بمنظور ثبت در میراث جهانی در حال پیگیری و جریان می باشد. این کاروانسرا که در سال ۱۲۸۹ هجری قمری به دستور میراز ابوالحسن خان مشیر الملک و با نظارت حاج محمد رحیم در برازجان با هزینه ای به مبلغ هشتاد و پنج هزار تومان وجه رایج آن دوره ساخته شده است. و درتاریخ ۰۴/۱۰/۱۳۶۲ به شماره ۱۶۳۸ در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده یکی از منحصر بفردترین کاروانسرا های کشور به لحاظ معماری و مصالح ساخت است که به تعبیر مهندسین معمار و مرمت کاران حوزه میراث فرهنگی به عنوان کاروانسرای سنگی شناخته می شود و این وجه تسمیه به دلیل آن است که تمامی این بنای عظیم با سنگ و ساروج و بدون استفاده از فلز و چوب ساخته شده است ( البته بدون احتساب درب ورودی که با چوب هست).

Share in whatsapp «به اشتراک گذاری در واتس آپ»

همچنین ببینید

جایگاه جوامع محلی در گردشگری روستایی

امروزه یکی از راهکارهایی که برای ایجاد معیشت پایدار مطرح است،بحث استفاده از توانمندیهای محیطی جوامع روستایی برای بومگردی و اکوتوریسم است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *