خانه / یادداشت / یادداشتی بر گردشگری دریایی

یادداشتی بر گردشگری دریایی

امروزه گردشگری به یکی از پردرآمدترین فعالیت ها در دنیا تبدیل شده و از آن به عنوان “صنعت سفید” یاد می شود چرا که در مقابل با صنایع دیگر از آلودگی کمتر و بازده بیشتری برخوردار است و در آینده نزدیک به عنوان صنعت نخست جهان شناخته خواهد شد. یکی از رایج ترین نوع گردشگری،گردشگری دریایی ساحلی است.در سواحل علاوه بر میراث فرهنگی، تنوع فرهنگی، آداب و رسوم منطقه و ارائه غذاهای سالم وجود آیتم های دیگری اعم از آب، منظر زیبا، تنوع زیستی دریایی و خشکی سبب جذب گردشگر می شود. خواص درمانی آب دریا و نور خورشید نیز یکی از مهمترین و پرطرفدارترین جاذبه های این نوع گردشگری است.


این “صنعت سفید” شامل فعالیت های متنوعی در دریا، ساحل و فرا ساحل است و همین فعالیت ها معمولاً با رشد ظرفیت های گردشگری اعم از هتلها، خانه های اجاره ای، رستورانها، موزه ها، فروشگاههای صنایع دستی ، تفریحات و ورزشهای آبی ، تقویت زیرساخت ها اعم از بنادر، جزایر مصنوعی و امکانات دیگر همراه می باشد و نیز می‌تواند توسط بومیان منطقه ساحلی و حتی جزایر به‌عنوان یک شغل پنداشته شود و سبب افزایش اشتغال گردد.
گردشگری دریایی علاوه بر طبیعت (اقلیم، چشم انداز و اکوتوریسم ) به فرهنگ (میراث فرهنگی، هنر، صنایع دستی، سنت ها و …) وابسته است و توسعه آن علاوه بر امکانات و شرایط فیزیکی، تا حد زیادی به شرایط اجتماعی و اقتصادی منطقه بستگی دارد. چرا که ویژگی های محلی، وضعیت امنیت و سلامت، بهداشت، فرهنگ عمومی ساحل نشینان قطعاً درساختن خاطره ای خوش در ذهن گردشگران و ترغیب آنان به سفر مجدد و یا پیشنهاد آن به دیگران موثر است.از این رو شناخت مزیت های سواحل برای برنامه ریزی و رونق گردشگری بسیار ضروریست. عوامل اقتصادی و اجتماعی نیز در توسعه گردشگری ساحلی بسیار موثر است. از آن جمله می توان به پذیرش گردشگران توسط مردم محلی، امنیت و سطح بهداشت و فاکتورهای سیاسی همچون عدم وجود بحران های سیاسی، نوسانات نرخ ارز و فهم اهمیت و جایگاه اقتصادی گردشگری برای برنامه ریزان محلی اشاره کرد.


هر چند گردشگری در بهبود اقتصادی مردم نقش بسزایی دارد اما از نظر مفهومی دارای تناقض است. تجربه نشان داده که علی رغم اینکه گردشگری دریایی از نظر اقتصادی کل جامعه را مغتنم می سازد و یک فرصت است مضررات آن از جمله بارگذاری بیش از حد در سواحل، اعم از شهرسازی در خط ساحلی و فشار و تنش بر مناطق زیست محیطی ، دفع آلودگی و زباله های شهری، از بین رفتن زیستگاههای جانوران و گیاهان دریایی، تحول در نوع اقتصاد مردم محلی که بعضاً موجب نادیده گرفتن و فراموشی پیشه های سنتی و ریشه دار مناطق تحت تاثیر می شود و نیز از بین رفتن ارزش های بومی و سنتی در صورت عدم برنامه ریزی صحیح و لازم، می تواند از تهدیدات قابل پیش بینی این نوع گردشگری باشد.
فقدان توجه و برنامه ریزی کافی و خردمندانه در بهره گیری از ظرفیت های سواحل برای گردشگری که اغلب با تضییع فرصتها، سرمایه ها و علل جذابیت سواحل رخ نمایی می کند اگر چه در کوتاه مدت احتمال سودآوری گذرا را در پی دارد اما در بلند مدت باعث از بین رفتن مزایای اقتصادی گردشگری نیز خواهد شد.چرا که نابودی چشم اندازها و تنوع گیاهان و جانوران در دریا و خشکی و نیز بازخورد اجتماعی و رفتاری جوامع محلی ( و در نتیجه ناامنی و عدم خاطره ای دل انگیز برای تکرار سفر گردشگران) موجب از میان رفتن و یا کم رنگ شدن مزایای سفر به مناطق مورد نظر خواهد شد که مصداق توسعه ی ناپایدار گردشگریست.

محمد حسین ارسطوزاده
مدیرکل میراث فرهنگی گردشگری و صنایع دستی استان بوشهر

Share in whatsapp «به اشتراک گذاری در واتس آپ»

همچنین ببینید

همسویی موزه ها و عمارات قاجاری بوشهر

هر آنکس که اهل این دیار است با بافت قدیم و سبک معماری بوشهر آشناست و هر آنکس که گذری به این بندر داشته قطعا در بافت قدیم آن قدمی زده و از دیدن ابنیه واقع در آن حظ کافی برده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *